മഹിരാവണൻ (SCI-fi) Mahiravanan

 മഹിരാവണൻ (SCI-fi)
Mahiravanan 

(എഴുതിയ ഓർഡറിൽ തന്നെ പോസ്റ്റ് ചെയുന്നു, എല്ലാം കൂടെ കോർത്തിണക്കി വായിക്കുക.)

7-February-2018 8:45PM

Ultra Bar, Bangalore

“നിനക്കറിയാമോ അജയ്…മൈഥിലിയെ ഞാനെന്തൊക്കെ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന്….അവളെ ഞാൻ ആദ്യം തൊട്ടപ്പോഴേ അവളെനിക്ക് കിട്ടുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു, അവളുടെ കണ്ണിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു…. കത്തുന്ന കാമം!!!”

മഹിരാവണൻ (SCI-fi)  Mahiravanan

“നീയവളെ ജാതിമല്ലിപ്പൂ പോലെ തൊടാതെ നോക്കി കൊതിച്ചു വച്ചതല്ലേ…..അവളുടെ പൂറിലേക്ക് എന്റെ കുണ്ണ കയറിയതിലും കൂടുതൽ നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്ന എന്റെ ഈ നാവാണ്…. കൂടുതലും അതിന്റെ ചൂടും അവളുടെ ആ നേരത്തെ സുഖം കൊണ്ടുള്ള നേർത്ത മൂളലുമൊത്തുള്ള പിടച്ചിലും അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്…”

“പ്ലീസ്… സ്റ്റോപ്പ് മഹേഷ്!!!!!” ടേബിളിലെ അവസാന ഗ്ലാസും ഒറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ചുകൊണ്ട് പാതിയടഞ്ഞ കണ്ണുമായി തന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന രാവണനെ അജയ് നോക്കി!

തന്റെ മൈഥിലിയെ കവർന്നെടുത്ത രാവണൻ!

അയാളുടെ ഓരോ നോട്ടത്തിലുമുണ്ട്‌ തന്നെ ജയിച്ച അഹങ്കാരം! ആ ദാർഷ്ട്ര്യം!!!! പൂച്ചക്കണ്ണു കൊണ്ടുള്ള ആ നോട്ടം!!!! ആ ഘന ഗംഭീര ശബ്ദം! പിറകിലേക്ക് ഒരല്പം ചീകി കോളറും കഴിഞ്ഞു നീട്ടിയ മുടി.

“സാർ….വിളിച്ചോ….” ബാർ മാൻ അജയന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു.

അജയ് ഒന്നുടെ നോക്കിയപ്പോ, തന്റെ മുന്നിൽ ഇത്ര നേരം സംസാരിച്ചത് മഹേഷ് ആയിരുന്നോ! അതോ തന്റെ തോന്നലോ….

11-April-2035 7:30AM

Technische Universität München, Germany.

“ഡിയർ സ്റ്റുഡന്റസ്, ഹ്യൂമൻ ബ്രെയിൻ ന്റെ ഏറ്റവും അഡ്വാൻസ് സ്റ്റഡീസ്‌ലെക്ക് സ്വാഗതം, ഇവിടെ നമ്മൾ ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും ഇന്ട്രെസ്റ്റിങ്ങും അമേസിങ് ആയുള്ള, മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറിനെ കുറിച്ചാണ് പഠിക്കാൻ പോകുന്നത്, ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗത്തു നിന്നും വന്നിരിക്കുന്ന കുട്ടികൾ ഇവിടെയുണ്ട്, നിങ്ങളിലെ ഇവിടെയിരിക്കുന്ന 160 പേരിൽ 5 പേര് ചേർന്ന്, ഈ വർഷം ഒരു പ്രൊജക്റ്റ് ചെയ്യണം, അത് പൂർണ്ണമായും ഹ്യൂമൻ ബ്രെയിൻ നെ കുറിച്ച് ഉള്ള റിസേർച് ആയിരിക്കണം, ഇവിടെയുള്ള ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും നിങ്ങക്ക് ഏതു പുസ്തകവും റെഫർ ചെയ്യാം.”

10-January-2018 11:30PM

Mahesh’s Guest House, New Delhi

“ആഹ് പ്ലീസ് മഹിയെട്ടാ…. എത്ര നേരമായി… ഇങ്ങനെ ചപ്പി കുടിച്ചാൽ എന്റെ ചോര മുഴുവനും അതിലൂടെ ഉരുകി പോകും….”

ഇടർതൂർന്ന കറുത്തമുടിയിഴകൾ അവൾ കാമച്ചൂടിൽ തലയിട്ടു ബെഡിലിട്ടുരുട്ടിയപ്പോൾ പാറി പറന്നിരുന്നു. വെളുത്ത പഞ്ഞിമെത്തയിലവൾ പ്രാവിനെ പോലെ പിടഞ്ഞുകൊണ്ട് മൈഥിലി അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും നെയ്‌ക്കൊഴുപ്പ് തുടവഴി ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മഹി അവന്റെ കട്ടി മീശയു വരമ്പ് പോലെയുള്ള ചുണ്ടിനെ അവളുടെ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന പൂറിലേക്ക് അമർത്തികൊണ്ട് ആഞ്ഞു ചപ്പി തിന്നുമ്പോ മൈഥിലിയുടെ സർവ നാഡികളും കോരി തരിച്ചു, തത്ഫലമായി അവളുടെ പൂറു മഹിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ചീറ്റി തെറിച്ചു. തീവ്രമായ സന്തോഷത്തിൽ മഹിയെ മൈഥിലി നോക്കികൊണ്ട്, നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോ മഹി വെളുത്ത ബെഡ് ഷീറ്റ് കൊണ്ടവന്റെ മുഖം അമർത്തി തുടച്ചു.

മൈഥിലിയിയ്ക്ക് പടർന്നു കയറാൻ വേണ്ടി കുണ്ണയും നീട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് മഹേഷ്, മൈഥിലിയുടെ കാലുകളെ അവന്റെ തോളിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ നട്ടെല്ല് വളച്ചുകൊണ്ട് മൈഥിലിയുടെ ചുണ്ടുകളെ കടിച്ചു ചപ്പുമ്പോ, മൈഥിലിയുടെ പൂറിലേക്ക് മഹേഷ് കുണ്ണ നിറച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ അണ്ടി മണികൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ തടഞ്ഞു നിന്നു. തുടരെ തുടരെയുള്ള അടികളിൽ മൈഥിലിയുടെ മുലകൾ തുള്ളി തെറിച്ചു. അവൾ വാവിട്ടു കരഞ്ഞു കേണുകൊണ്ട് പലവട്ടം രതിമൂർച്ചകൾ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.

മഹേഷിന്റെ കൈകൾ മൈഥിലിയുടെ ആരും തൊടാത്ത മുലകളെ കശക്കി പിഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ കുണ്ണ മൈഥിലിയുടെ കന്നിപ്പൂറിലേക്ക് വൃഷണസഞ്ചയിലെ പാല് മുഴുവനും കൊട്ടികൊടുത്തപ്പോൾ മഹേഷിന്റെ മനസ് നിറഞ്ഞെങ്കിലും അവനു വീണ്ടും അവളെ പൊളിച്ചടുക്കാൻ ഉള്ള ആവേശം ഞരമ്പിലൂടെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു…….

25-August-2017 5:30PM

Marine Drive, Kochi

“അജയ്…. നീയൊന്നു മനസിലാക്കാൻ ശ്രമിക്ക്… നീയിങ്ങനെ പെട്ടന്ന് വിവാഹമെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ, എനിക്ക്… എനിക്ക് കഴിയില്ല, ഒന്നാമത് ചേച്ചിയും അച്ഛനും തമ്മിലുള്ള പിണക്കമൊക്കെ മാറി വരുന്നുള്ളൂ, ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതല്ല നിന്നോടെല്ലാം, എന്റെ ചേച്ചി 5 വർഷം മുൻപ്, അച്ഛനെ ധിക്കരിച്ചുകൊണ്ട്

മഹിയെട്ടന്റെ ഒപ്പം ഡൽഹിയിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോ ഒരു അറ്റാക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്ന ആ പാവത്തിന് ഞാൻ മാത്രമേ ഉള്ളു. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ചേച്ചി വീട്ടിലേക്ക് വന്നിട്ടും, മാഹിയെട്ടൻ വന്നിട്ടില്ല, കൈക്കുഞ്ഞിനെ കണ്ടത് കൊണ്ടാവാം അച്ഛന് ദേഷ്യം അന്നത്ര വരാഞ്ഞത്…, ഇനിയിപ്പോ ഞാൻ കൂടെ അച്ഛന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ….”

മറൈൻ ഡ്രൈവിലൂടെ ഒരല്പം വേഗത്തിൽ നടക്കുന്ന മൈഥിലിയുടെ പിറകെ അജയ് ചരിഞ്ഞു ചരിഞ്ഞു അവളെ കൺവിൻസ്‌ ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

“മൈഥിലീ… പ്ലീസ് ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക്. അന്ന് ബാങ്കിൽ വെച്ച് നിന്റെ അച്ഛൻ ആണെന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ മോശമായി സംസാരിച്ചു, എന്റെ തെറ്റാണ്! ഞാൻ അച്ഛനെ കണ്ടു സംസാരിക്കാം…”

“വേണ്ട! അജയ്. അന്നത് അച്ഛൻ എന്നോട് പറയുമ്പോ ഞാനൊരിക്കലും വിശ്വസിച്ചില്ല, അതെന്റെ അജയ് ആകുമെന്ന്, എന്നാലും നീയെങനെ അത്രയും പ്രായമുള്ള ആൾക്ക് ഒരു ഹെല്പ് ചെയ്യാമായിരുന്നില്ലേ?!! നിന്നോടെനിക്കുള്ള ഇഷ്ടംകൊണ്ട് ഞാൻ ചിലപ്പോ ക്ഷമിക്കും, പക്ഷെ…”

“മൈഥിലീ, അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞതല്ലേ… നമുക്ക് മറക്കാം മൈഥിലി, എനിക്ക് നീ മാത്രമല്ലെ ഉള്ളൂ, വിവേകാനന്ദ, ഇല്ലത്തിൽ അനാഥനായി ജനിച്ചു വളർന്നവനാണ് ഞാൻ, പക്ഷെ നീ എന്നോട് ഇഷ്ടമാണെന്നു പറഞ്ഞ ദിവസം മുതലാണ്, എന്റെ ജീവിതത്തിനു അർഥമുണ്ടായത് തന്നെ! നീയും കൂടെ…എന്നെ….ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല! മൈഥിലി…”

“എന്താ അജയ്, നിനക്ക് സ്വന്തമായി കാർ ഉണ്ട്! ബാങ്കിൽ ജോലിയുണ്ട്! കാണാനും ക്യൂട് ആണ്. കേവലം എന്നെ പോലെ ഒരു ക്ലാർക്ക് ജോലിയുള്ള പെണ്ണിന്റെ പിറകെ നടന്നു സമയം കളയാൻ നിക്കല്ലേ…”

“മൈഥിലി. നിക്ക്!!”

“ഉം പറ!” മൈഥിലി അജയന്റെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി. അവന്റെ മുഖം വല്ലാതെ ടെൻഷൻ അടിച്ചിരുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.

“അപ്പൊ ഫൈനൽ ആയിട്ട് നീയെന്താണ് പറയുന്നേ!”

“എനിക്കിച്ചിരി ടൈം വേണം. അച്ഛനെ കൺവിൻസ്‌ ചെയ്യാൻ. വീടിന്റെ പേരിൽ ഉള്ള ആ ലോണും ബാധ്യതയും തീർക്കാൻ! അത്രയേ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നുള്ളു….

ഞാൻ നിനക്കായി കാത്തിരിക്കാം പോരെ…”

“ശെരി, പക്ഷെ….”

“ഒരു പക്ഷെയുമില്ല, അജയ് ഇപ്പൊ ചെല്ല്, കാർ അവിടെ പാർക്ക് ചെയ്തേക്കുവല്ലേ. പൊയ്ക്കോ….”

12-September-2017 7:30AM

Maidhili’s Residence, Fort Kochi

“എപ്പോഴാണ് ബോഡി എത്തിക്കുന്നത്?!”

“ഇന്ന് ഉച്ചയാകുമെന്നാണ് പറഞ്ഞത്”

“മാധുരിക്ക്‌ സ്‌കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോ ഒന്നു രണ്ടു തവണ ശ്വാസം മുട്ടൽ വന്നിരുന്നതായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്….ഇതിപ്പോ ഉറങ്ങികിടക്കുമ്പോ….എന്താല്ലേ!”

“മൈഥിലി ജനിക്കുമ്പോഴാണ്, അയ്യർ അങ്കിളിന്റെ ഭാര്യ രുക്മിണി, വിട്ടുപോയത്.”

“അയ്യർ അങ്കിളിന്റെ അവസ്‌ഥ ആലോചിക്കുമ്പോ സങ്കടം വരുന്നുണ്ട്!”

“എനിക്കുമതെ, പക്ഷേ പാവം മഹേഷ്, അവനോ….രണ്ടു വയസുള്ള കണ്മണിയേയും കൊണ്ടെങ്ങനെ ഡൽഹിയിൽ തനിച്ചു കഴിയും….”

മാധുരിയുടെ മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞ കുടുംബക്കാരും വീട്ടുകാരും ആ കായലോരത്തുള്ള ഉള്ള ചെറിയ വീടിന് മുന്നിൽ തടിച്ചു കൂടി. അവർ തമ്മിൽത്തമ്മിൽ സംസാരിക്കുമ്പോ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ നരച്ച കുറ്റി താടിയും, വെച്ചുകൊണ്ട് വെള്ള ബനിയനും വെള്ള മുണ്ടും ഉടുത്തുകൊണ്ട്, സുബ്രമണ്യം അയ്യർ എന്ന വയോധികൻ ജീവച്ഛവം പോലെയിരുന്നു”

5-Feb-2040 10:45PM

Maidhili’s Residence, Bangalore.

“അതെന്തായാലും കൊള്ളാം, അമ്മെ!”

“പിന്നല്ലാതെ, നീ കേട്ടോ കിരൺ!”

“ആഹ് അമ്മെ.”

“അച്ഛൻ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്തു, ഞാനിവിടെ വന്നിട്ടുണ്ട്, പക്ഷെ അന്നൊന്നും ഇവിടെ ഇത്ര വിലയൊന്നുമില്ല. ഫ്ളാറ്റുകൾക്ക്, അച്ഛൻ കുറെയധികം ഫ്ലാറ്റ് ലോൺ എടുത്തിട്ട് അത് രേന്റ്റ് നു കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് ഞാനുമിതൊക്കെ പഠിച്ചത്.

അതുകൊണ്ടെന്താ, നമുക്കിപ്പോ കുറെയധികം ഫ്ലാറ്റുകൾ ഇവിടെയുണ്ട്.”

“അടിപൊളി”

“അമ്മെ, ദേ കണ്മണി വിളിക്കുന്നു….” ട്രാൻസ്‍പരന്റ് ഗ്ലാസ് പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഗ്ലാസ് പാനലിൽ മുടി നീല കളർ ചെയ്ത മലയാളി പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. മൈഥിലി വീൽ ചെയറിൽ നിന്നും പതിയെ നീങ്ങി സോഫയിലിരിക്കുന്ന കിരണിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ. മൈഥിലിയോട് കണ്മണി ഹായ് പറഞ്ഞു.

“അമ്മാ …എന്റെ റിസേർച്ചിനു സ്കോളർഷിപ് കിട്ടി.”

“നിനക്ക് ചോറ് വെക്കാൻ നീ പഠിച്ചോ ?”

“എന്തോന്നാ ???”

“അല്ലെടി, നീ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വേഗം വാ, നിന്നെ കെട്ടിക്കണം എനിക്ക്….”

“എന്താമ്മേ ഇങ്ങനെ….”

“ഹിഹി ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാണ്, മോളെ. എവിടെ നിന്റെ അഡ്രിയാന?”

“അവൾ കുളിക്കുവാ!”

“അമ്മെ, ഞാൻ അവളുമായുള്ള റിലേഷൻ അടുത്ത ലെവെലിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയല്ലോന്നു ആലോചിക്കുന്നുണ്ട്…”

“നിന്റെയിഷ്ടം!!”

“അമ്മെ അതൊന്നും സമ്മതിച്ചുകൊടുക്കല്ലേ അമ്മെ!!” കിരൺ അത് പറഞ്ഞതും അവന്റെ ചെവിയിൽ മൈഥിലി പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു.

“അമ്മെ, അച്ഛന്റെ പേരിലുള്ള നോയിഡയിലെ അപാർട്മെന്റ് എല്ലാം, ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ദിവസം വിറ്റു, എനിക്ക് കുറച്ചു കാശിനു ആവശ്യമുണ്ടിവിടെ….”

“ആഹ് അത് നീയെന്തെന്നു വെച്ചാൽ ചെയ്തോ….”

“അച്ഛന്റെ ആണ്ടുബലിയിടാൻ നീ വരില്ലേ കണ്മണീ”

“വരാം അമ്മെ!!!” അങ്ങേത്തലക്കൽ പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് കണ്മണിയത് പറയുമ്പോൾ മൈഥിലി അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഫോൺ കിരണിനു കൊടുത്തു. അവനെന്തോ ക്‌ളൗഡ്‌ മെമ്മറി ഡിവൈസ് വാങ്ങിക്കാൻ വേണ്ടി കണ്മണിയോട് പറയാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

23-June-2018 1:30PM

Lulu Mall, Edappally.

“മഹിയെട്ടാ…”

“മൈഥിലി…”

“കണ്മണിക്ക് ഇത് ചേരില്ലേ?”

“മഞ്ഞ നിറമല്ലേ, ഇത് തന്നെയാണ് മാധുരിയുടെയും ഇഷ്ടം”

“എങ്കിലിത് പാക്ക് ചെയ്തോളു…”

മൂന്നു മാസത്തെ നിറവയറുമായി, മൈഥിലി കണ്മണിയേയും ഒക്കത്തു ഇരുത്തി മഹേഷിന്റെയൊപ്പം, കാർ പറക്കിങ്ങിലേക്ക് നടന്നു.

“അജയ്!!!!!”

ബേസ്മെന്റ് പാർക്കിംഗ് ലു വെച്ച് അജയനെ കണ്ടതും മൈഥിലി അവന്റെ കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. “മൈഥിലി നിൽക്ക്…” എന്ന് മഹേഷ് വിളിക്കുമ്പോഴും അവളത് കേള്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

അജയ് മൈഥിലിയെ കണ്ടമാത്രയിൽ കൺകോണിൽ നനവ് പടർന്നു.

“സുഖമാണോ…”

പക്ഷെ ആ ചോദ്യം അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിക്കുമ്പോ, അവളുടെ വായറിൽ നോക്കിയാണ് ചോദിച്ചത് എങ്കിൽ അതിന്റെ ആവശ്യം വരില്ലെന്ന് അജയ് ഓർത്തു.

“സുഖം…!! ആഹ് സുഖം..” യാദൃശ്ചികമായി അജയന്റെ നോട്ടം മഹേഷിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ എല്ലാം നഷ്ടപെട്ടവന്റെ മുഖം കണ്ടു മഹേഷ് അവനെ നോക്കി നിന്നു. അജയ്‌ക്ക് ഒരു നിമിഷം ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചപോലെ അവനു തോന്നി. 6 മാസത്തോളമായി മൈഥിലിയെ അവൻ കണ്ടിട്ട്, ഡൽഹിയാണ് എന്ന് മാത്രമാവൻ കേട്ടിരിന്നു. കാത്തിരിക്കണം എന്നുറപ്പുതന്നവളിപ്പോ ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ കുഞ്ഞിനേയും വയറ്റിലിട്ടു കൊണ്ട് തന്റെ മുന്നിൽ നില്കുമ്പോ അവർ തമ്മിൽ കിടപ്പറയിൽ മൃഗങ്ങളെ പോലെ കടിച്ചു പിടയുന്നത് അവന്റെ മനസിലേക്ക് വന്നു.

നീട്ടിയൊരു ശ്വാസം വിട്ടപ്പോൾ അജയന്റെ മുഖം ചുവന്നു, മഹേഷിന്റെ മുഖത്തൊരു ക്രൂരമായ ചിരി അത് അജയ് ഒരു നിമിഷം മിന്നി മറയുന്നത് അവൻ കണ്ടു. തിരികെ നടന്നു കൊണ്ട് കാറിലേക്ക് പോകുമ്പോ അവന്റെ മുഷ്ടി അവൻ ചുരുട്ടി പിടിച്ചിരുന്നു.

12-February-2036 6:30AM

Mahesh’s Residence, Bangalore.

മൈഥിലി കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ മഹേഷിന്റെ ശവശരീത്തിന്റെ അടുത്തിരുന്നു. കണ്മണി നാട്ടിലെത്തിയിട്ടില്ല എന്ന വിവരമാണ് അവളുടെ അനിയൻ കിരൺ എല്ലാരോടും പങ്കുവെച്ചത്.

ആ വീട് നിറയെ ഒരു പാട് ആളുകൾ പല അഭ്യൂഹങ്ങൾ പറയുമ്പോഴും. ബാംഗ്ലൂരിലെ പോലീസിനു ആ കൊലപാതകത്തിന്റെ ഒരു തുമ്പു പോലും ലഭിച്ചില്ല.

12-August-2017 12:15PM

Maidhili’s Residence, Fort Kochi

“അജൂജുജു….മേമെട കുഞ്ഞു വാവ മേമയെ നോക്കി ചിരിച്ചുവാനോ…അമ്മ കണ്മണികുട്ടിക്ക് പാല് ചൂടക്കവാണല്ലോ… ഇപ്പൊ വരും ട്ടോ…!!!”

ലൂസ് വെള്ള ടീഷർട്ടും കറുത്ത കോട്ടൺ പാവാടയുമിട്ട് തന്റെ മകളെ കൊഞ്ചികുന്ന മൈഥിലിയെ മഹേഷ് മതിമറന്നു നോക്കി. അഞ്ചു വർഷം മുൻപ്, അവൾക്ക് 16 വയസിൽ കണ്ടപ്പോ ഉണ്ടായിരുന്നപോലെ അല്ല അവളിപ്പോ, സ്ത്രീ ശരീര ശാസ്‌ത്രത്തിന്റെ അഴകളവുൾ തെറ്റിച്ചുകൊണ്ട്

കൊഴുത്തു വിളഞ്ഞു വളർന്നു.

അവളുടെ സമൃദ്ധമായി വളർന്ന മുടിയും

മലർന്ന ചോര ചുണ്ടുകളും, തന്നെ ഭ്രാന്തു പിടിപികുന്നുണ്ടെന്നു മഹേഷ് മൈഥിലി എന്ന കാമയക്ഷിയുടെ മോഹതീയിൽ അവളെ നോക്കുന്ന ഓരോ നോട്ടത്തിലും എരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. അവളെ സൃഷ്ടിച്ചത് ബ്രഹ്മവാണോ? ആവാൻ വഴിയില്ല, അവളുടെ കൊഴുത്തു തിന്നുന്ന കുണ്ടി കണ്ടാൽ അറിയാം കാമദേവൻ ആണ് അവളെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്. മഹേഷ് കൺമണിയെ

മൈഥിലിയുട കയ്യില് നിന്നും എടുക്കുമ്പോ അവളുടെ കൊഴുത്ത മുലകളിൽ കൈ അമർത്തിയതും, പഞ്ഞിമേഘങ്ങൾ കൊണ്ട് നിർമ്മലമായ ആ മാംസപൂക്കളെ മഹേഷ് ആദ്യമായി അനുഭവിച്ചു.

5-Feb-2018 9:30AM

Hill Country Resorts, Ooty

“ആഹ് ആഹ്ഹ്…..എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കല്ലേ മൈഥിലി….നിന്നെ ഞാൻ എടുത്തു ഒന്നുടെ പൊളിക്കും…”

ടവല് മാത്രം ചുറ്റികൊണ്ട് കൊണ്ട് മുടി ഡ്രയർ കൊണ്ട് ഉണക്കുമ്പോ, മഹേഷ് ബെഡിൽ കുണ്ണയും കുലപ്പിച്ചു ചരിഞ്ഞു കിടന്നവളെ നോക്കി.

“എന്റെ നോട്ടത്തിലെന്താ എത്ര പ്രത്യേകത…?!” മൈഥിലി നാണിച്ചു മുഖം തുടുക്കുമ്പോ മഹേഷ് കുണ്ണ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…

“അത് നീ ഈ കണ്ണിലൂടെ നോക്കണം…നിന്നെ കടിച്ചു തിന്നാൻ വെമ്പുന്ന മൃഗം എന്റെ ഉള്ളിൽ എപ്പോഴും ഉണർന്നിരിക്കുന്നുണ്ട്….”

“ഇന്നലെ മുതലേന്നേ തുണിയുടുക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ കടിച്ചു തിന്നില്ലേ… കുളിക്കുമ്പോ മുലകളിലൊക്കെ കടിച്ച പാട് ഉണ്ടായിരുന്നു…. എന്തൊരു കൊതിയാണ് മഹിയെട്ടാ….”

“ഞാനുറങ്ങുമ്പോ എന്തിനാ വേഗം കുളിച്ചേ…?!!”

“ഈ തണുപ്പിലും എന്തൊരു വിയർപ്പാണ്….!

എനിക്കിങ്ങനെ എപ്പോഴും വൃത്തിയായി ഇരിക്കണം…”

“വൃത്തിയായാലും … അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞാ നീയെന്റെ അടിയിൽ ആയിരിക്കും…പിന്നെയും വിയർക്കും!!”

“ഛീ പോവിടുന്നു… എനിക്കെങ്ങും വയ്യ. ഇന്നലെ രാത്രി ഒരുപോള കണ്ണടച്ചിട്ടില്ല… ഇത്രേം ആവേശം കൊണ്ട് നടന്നാലുണ്ടല്ലോ… എന്റെ വയറു വേഗം വീർക്കും….”

“നിന്നെ ആദ്യമായി കണ്ടത് മുതൽ….ഉള്ള മോഹമാണ് നിന്നെ കൊതി തീരെ നിന്നെ തിന്നണം എന്ന്…നിനക്കേറ്റവുമിഷ്ടം നിന്നെ ഞാൻ എപ്പോ ചെയ്തപ്പോ ആണ്… പറയാമോ?!”

“ഉം….” നീട്ടി മൂളികൊണ്ട് മൈഥിലി ഓർക്കാൻ ആരംഭിച്ചു.

“ഫസ്റ്റ് ടൈം നിന്നെ ഞാൻ വിർജിനിറ്റി ബ്രെക്ക് ചെയ്തില്ലേ… അതാണോ…”

“അയ്യോ! അന്ന് ഞാനൊത്തിരി കരഞ്ഞു.. അതെനിക്ക് ഓർക്കാൻ അത്ര ഇഷ്ടമല്ല, പക്ഷെ അന്നെന്നെ ഏട്ടൻ, എത്ര സമയമാണ് നാക്ക് കൊണ്ട് പൂറിന്റെ ഉള്ളിൽ…കുറഞ്ഞത് ഒരു മൂന്നാലു മണിക്കൂറെങ്കിലും കാണില്ലേ! എല്ലാം കൂടെ കൂട്ടി നോക്കിയാല്… അന്നേരം എനിക്കെന്റെ പൂറു അവിടെ ഉള്ളപോലെ തോന്നുന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..”

“ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ നീ സത്യം പറയുമോ മൈഥിലി…?!”

“നിന്റെ ചേച്ചിമരിച്ചത്‌….എപ്പഴെങ്കിലും നിനക്ക് ഭാഗ്യമായി തോന്നീട്ടുണ്ടോ…?!”

“മഹേഷേട്ടാ…?!!” ഒരു ഞെട്ടലോടെ മൈഥിലി മഹേഷിനെ നോക്കുമ്പോ ആ പൂച്ചക്കണ്ണിൽ എരിയുന്ന അഗ്നികുണ്ഡങ്ങളുടെ ചൂട് മൈഥിലിക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

11-March-2035 3:30AM

Technische Universität Women Hostel, München, Germany.

“ഇതൊക്കെ സത്യമാണോ അഡ്രിയാന?” കണ്മണി പൂർണ്ണ നഗ്നനായി അഡ്രിയാനയുടെ

“പിന്നല്ലാതെ, കുറെയൊക്കെ തിയറി മാത്രമാണ്…എന്നാലും നമ്മുടെ കയ്യിലെ ചെറിയ ലാബ് സെറ്റപ് വെച്ചിട്ട് ഇതൊക്കെ നമുക്ക് നോക്കാവുന്നതാണ്…..”

11-February-2036 1:30AM

Mahesh’s Residence, Bangalore.

ട്രാന്സ്പരെന്റ് ആയ പോളീത്തീൻ കവർ, മുഖത്തേക്ക് കെട്ടിവെച്ചനിലയിൽ ഹാളിൽ ചെറിയ പിടച്ചിലോടെ മഹേഷ് കിടക്കുമ്പോ സർജിക്കൽ കത്തികൊണ്ട് അവന്റെ കയ്യിലും കാലിലും ഒരു പാട് പീഡനങ്ങൾ ഏറ്റ നിലയിൽ, വൃകൃതമായിരുന്നു. ക്രൂരരമായ നരഹത്യ, അവനു വിധിച്ചുകൊണ്ട് മുഖം മൂടിയിട്ട രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ ആ ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നും പതിയെ ഇറങ്ങിപ്പോയി.

9-May-2017 4:40PM

Chai Cofi, Kavadanthra, Kochi

“I Love You Maidhili…”

തന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന അജയന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് നാണത്തോടെ മൈഥിലി പറഞ്ഞു.

“ഒരുവർഷമായി എന്റെ പിറകെ നടന്നെന്നെ വളച്ചിട്ട്…അസിസ്റ്റന്റ് മാനേജർ ആയിട്ട് പോസ്റ്റ് ചെയ്തപ്പോ സന്തോഷം കൊണ്ട്, ഞാൻ കാണാൻ വന്നപ്പോ വല്യ ഗമ! അല്ലെ അജയ്..”

“ഹേയ്, അല്ല.. അങ്ങനെയൊന്നുല്ല, മൈഥിലി, ഇന്ന് കാലത്തു നിന്നെ കാണാൻ ഇരുന്നതാണ്, പക്ഷെ ഒരു വയസൻ ബാങ്കിൽ വന്നിട്ട് ബഹളമുണ്ടാക്കി, അയാളുടെ ലോൺ ന്റെ പ്രശനം. അയാൾ തവണ മുടക്കിയപ്പോ ബാങ്കിന്റെ സൈഡ് നിന്നും, ജസ്റ്റ് ഒരു ഫോര്മാലിറ്റിക്ക് രണ്ടു പേരെ അയക്കാറുണ്ട്, പക്ഷെ

അയാൾ അവരോടു എന്തോ കലിപ്പ് ആയി എന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട്.. ആ അത് സോൾവ് ചെയ്യാൻ ഞാനും കൂടെ ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നു, അതാ ഞാൻ വൈകീട്ട് ഇവിടെ വെച്ച് കാണാമെന്നു പറഞ്ഞത്…”

“ഞാനും സത്യതില് ബിസിയായി, ഞാൻ പാർട്ട് ടൈം ജോലിക്ക് പോകുന്ന ഓഫീസിൽ പുതിയ മാനേജർ വന്നിട്ടുണ്ട്. വല്ലാത്തൊരു ചൂടൻ ആണ് കക്ഷി. എന്നെ ഇടയ്ക്കിടെ വിളിപ്പിച്ചു ഓരോന്ന് ചോദിക്കും, ആളുടെ നോട്ടവും മൂളലും. എനിക്കങ്ങു പെരു വിരൽന്നു അരിച്ചു കയറും…”

“അഹ്…ചേച്ചിയുടെ വിശേഷം വല്ലതുമുണ്ടോ…”

“ഇല്ല. വല്ലപ്പോഴുമേ ചേച്ചി ലെറ്റർ പോലും അയക്കൂ. എന്റെ വീട്ടിൽ ലാൻഡ്‌ലൈൻ കട്ട് ആയിട്ട് ഒരു വർഷമായി. അച്ഛനും കടക്കാരെ പേടിച്ചു അതിപ്പൊ മാറ്റാനും മറന്നു. എന്നെയും ചേച്ചിയെയും പഠിപ്പിക്കാൻ എടുത്ത കടമാണ്, ഇടക്ക് അച്ഛനൊന്നു ഹോസ്‌പിറ്റലൈസ്‌ഡ്‌ ആകേണ്ടി വന്നു എല്ലാം കൂടെ… ആഹ് കുറേക്കൂടെ നല്ല ജോലി ഞാൻ ട്രൈ ചെയുന്നുണ്ട് കിട്ടിയാൽ…”

“കിട്ടും, ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞ വിനായക ട്രേഡ് ആൻഡ് ഫിനാൻസ് ലു ക്ലർക്ക് ന്റെ ഒഴിവുണ്ട് , എംഡി എന്റെ ഫ്രണ്ടാണ്. ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നീയൊന്നു പോയി നോക്കു. മറൈൻ ഡ്രൈവ് ന്ന് പക്ഷെ രണ്ടു ബസ് കയറണം അത്രേ ബുദ്ധിമുട്ടു ഉള്ളു…”

“അത് കുഴപ്പമില്ല…”

“എന്ന ഞാൻ നിന്നെ ബോട്ട് ജെട്ടിയിൽ വിടാം വാ…”

11-September-2017 6:30pm

Mahesh’s Guest House.

“എനിക്കറിയാം മഹേഷ്. അന്ന് മൈഥിലിയുടെ ഫോട്ടോ അവൾ ലെറ്റർ ലു വെച്ച് ഇങ്ങോട്ടയച്ചത് മുതലാണ്, നിനക്കീ മാറ്റം!!

ഞാൻ നിനക്ക് എന്ത് തെറ്റാണു ചെയ്തത്?

നിന്റെ കാര്യത്തിൽ എന്തെങ്കിലും കുറവ് ഞാൻ വരുത്തിയിട്ടുണ്ടോ..?”

മുഷിഞ്ഞ സാരിയുടുത്തു കൊണ്ട് പൂട്ടിയിട്ട മുറിയുടെ ജനലിൽ നിന്നും മാധുരി കെഞ്ചികൊണ്ടിരുന്നു. ഒട്ടും കരുണയില്ലാതെ, മഹേഷ് ചുണ്ടിലൊരു കൊടും ക്രൂരമായ ചിരിയുമായി മധുരിയെ നോക്കി പുകയൂതി.

“നീയുടനെ മരിച്ചു പോകും, മാധുരി….എനിക്ക് നിന്നെ കൊന്നേ പറ്റൂ… മാധുരി. നിന്നെ എനിക്ക് ജീവനായിരുന്നു, പക്ഷെ പ്രസവത്തിനു ശേഷം നിന്നെ ഒന്നിനും കൊള്ളില്ല, നീ ഇവിടെയുള്ള ജോലിയും ചെയ്തു ഒരു മൂലയിൽ വേണേൽ കഴിഞ്ഞ മതിയെന്ന് എനിക്ക് ചിന്തിക്കാമായിരുന്നു…

എനിക്ക് മൈഥിലി അല്ലെങ്കിൽ, ആരെ വേണമെങ്കിലും കെട്ടാം…പക്ഷെ അവളെ എനിക്ക് വേണം, മാധുരി…”

“മഹേഷ്, പ്ലീസ്. അവൾക്കൊരാളെ ഇഷ്ടമാണ്, അടുത്ത തവണ വരുമ്പോ അച്ഛനോട് ഇതേ പറ്റി സംസാരിക്കാൻ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്….നീഅവളുടെ ജീവിതം കൂടെ ഇല്ലാതാക്കരുത്…”

“നോ നോ നോ…… മൈഥിലിയെ ആദ്യമെനിക്ക് വേണം… അവളെ സ്നേഹത്തോടെ വാത്സല്യത്തോടെ എനിക്ക് നുകരണം……നീ ഇല്ലാതായാൽ പിന്നെ നിന്റെ തന്ത അവളെ എനിക്ക് തന്നോളും….”

“മഹേഷ്…..”

27-December-2017 10:20AM

Sub Registrar Office, Edappally

“സാക്ഷിയാരാണ്…?!”

“ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേര്….”

“അഹ് ഇവിടെ ഒപ്പിടണേ…”

“ആഹ് മോളെ ഇങ്ങു തരൂ ചേച്ചി…” മൈഥിലി വിവാഹ സാരിയിൽ, മഹേഷിന്റെ ഒപ്പം നിന്നുകൊണ്ട് കൺമണിയെ കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങി, അയ്യരുടെ കണ്ണുനിറഞ്ഞിരുന്നു.

മഹേഷും മൈഥിലിയും അയ്യരുടെ കാലിൽ വീണു അനുഗ്രഹം വാങ്ങിച്ചു.

“എന്റെ മാധുരി മോൾടെ ആഗ്രഹം അത് തന്നെയായിരിക്കും, അവളിപ്പോ മനസുകൊണ്ട് അനുഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാകും….” കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട് അയ്യർ പറഞ്ഞു.

മൈഥിലിയും ചെറു നനവോടെ കരിമിഴി കണ്ണ് തുടച്ചപ്പോൾ മഹേഷ് അവളെ ചേർത്ത് നെഞ്ചോടു ചേർത്തി. തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് മഹേഷിന്റെ കാറിൽ വരുമ്പോ മൈഥിലി അജയനെ കുറിച്ചോർത്തു, അവനെ ചതിക്കാൻ തനിക്ക് ധൈര്യം എങ്ങനെ കിട്ടിയെന്നു അവൾക്കിപ്പോഴും വിശ്വാസം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ തന്നോട് കെഞ്ചിയിരുന്നു. പക്ഷെ അച്ഛന് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരാളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തനിക്കുമെങ്ങനെ കഴിയും. പിന്നെ കണ്മണി…. അവൾക്കൊരു അമ്മയായി മാറാൻ തനിക്കെളുപ്പമാണ്…..മഹേഷിന്റെ തോളിൽ ചാഞ്ഞിരുന്നുകൊണ്ട് അവന്റെ കൈകോർത്തു പിടിക്കുമ്പോ മഹേഷ് മൈഥിലിയുടെ കവിളിൽ പതിയെ തലോടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

13-September-2016 3:45PM

Noida, U.P

“ഇല്ല മഹേഷ്, എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല….”

“നീയൊന്നു മിണ്ടാതിരിക്ക് മാധുരി, നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം…”

“പ്രസവത്തിനു ശേഷം ഇത് സാധാരണ ആണെന്ന് മഹേഷ് നു അറിയാമല്ലോ…”

കൺമണിയെ എടുത്തു കാറിലിരുത്തിയശേഷം, മഹേഷ് മധുരിയെ ഇരുകൈയിലും എടുത്തു ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വണ്ടിയോടിച്ചു. അവൾക്കീയിടെയായി ശ്വാസം മുട്ടലും മയക്കവും കാരണം, കുഞ്ഞിനെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയാതെ അവൾ കുഞ്ഞു തൊട്ടിലിൽ നിന്നും, ഇഴഞ്ഞു നിലത്തേക്ക് വീണു. ഭാഗ്യത്തിന് സെർവെൻറ് കണ്ടത് കൊണ്ടാണ് മഹേഷിനെ വിവരമറിയിച്ചതും അവൻ വേഗം വീട്ടിലേക്ക് വന്നതും.

ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ച അവനോടു മധുരിയെ ടെസ്റ്റ് നു ശേഷം, സംസാരിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു, മഹേഷും അതിനായി കുഞ്ഞിനേയും എടുത്തു കാത്തിരുന്നു.

“See Mahesh, ക്ഷമയോടെ മുഴുവനും കേൾക്കണം, മാധുരിക്ക് Cystic fibrosis ന്റെ മിഡ്‌ഡിൽ സ്റ്റേജ് ആണ്. ഞങ്ങൾക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നതിനു ലിമിറ്റേഷൻസ് ഉണ്ട്, പക്ഷെ…”

മഹേഷ് കണ്ണീരോടെ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് മുഴുവനും കേട്ടു. പ്രേമിച്ചു കെട്ടിയ

അവൾക്കീ ഗതിവന്നതോർത്തുകൊണ്ട് അവൻ സ്വയം ശപിച്ചു.

11-February-2036 12:30AM

Mahesh’s Residence, Bangalore.

“മോളെ ഞാൻ!!!!!!”

“എനിക്കെല്ലാമറിയാം നിന്നെ ഞാനും അമ്മയും ഇത്ര നാളും വിശ്വസിച്ചു!!!!!

ഇനി നിനക്ക് രക്ഷയില്ല, പക്ഷെ എന്റെ കയ്യിലെ തെളിവ് ഈ പ്രായത്തിൽ നിന്നെ ജയിലിലേക്കു അയക്കാനും എനിക്ക് വയ്യ!!

അതുകൊണ്ട് എന്റെ അമ്മ അനുഭവിച്ച അതെ വേദന നിനക്ക് ഇന്ന് ഞാൻ തരാം…

അല്ലെങ്കിൽ അതിൽ കൂടുതൽ വേദന!!!”

നടക്കാൻ പോലുമാകാതെ നിലത്തു ഇഴയുന്ന മഹേഷിനെ, കണ്മണിയും അഡ്രിയാനയും അവന്റെ കയ്യുംകാലും ബന്ധിച്ചു. സർജിക്കൽബ്ലേഡ് അഡ്രിയാന അവളുടെ കോട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തപ്പോൾ മഹേഷ് പേടിച്ചു നിലവിളിച്ചു.

“NO..NO”

അലറി കരയുമ്പോഴും മഹേഷിന്റെ ദേഹത്ത് നെടുകെയും കുറുകെയും അഡ്രിയാന വരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു, ചോര ചീറ്റി തെറിക്കുമ്പോ, മഹേഷ് വിറച്ചുകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു. കണ്മണി ഫ്രീസറിൽ നിന്നും ഒരു ഐസ് കഷ്ണം എടുത്തുകൊണ്ട് വന്നു അതിൽ ഉപ്പും ഇട്ടു മുറിപ്പാടിലൂടെ ഉരച്ചപ്പോൾ നീറി നീറികൊണ്ട് മഹേഷ് നിലവിളിച്ചു. അഡ്രിയാന കയ്യിലുള്ള പോളിത്തീൻ കവർ കൊണ്ട്, മഹേഷിന്റെ മുഖം മൂടികെട്ടിയപ്പോൾ.

അവന്റെ നെഞ്ചുയർന്നു താഴുന്നത് കണ്മണി നോക്കി ആസ്വദിച്ച് നിന്നു.

25-December-2017 8:30PM

Ajay’s Residence, Vytila.

“Happy Christmas Ajay!!!”

“Happy Christamas, May I Know you…”

“Oh Sorry…Im Mahesh, മൈഥിലിയുടെ ചേച്ചിയുടെ ഹസ്ബൻഡ് ആണ്.”

അജയന്റെ മുഖം ഒരു നിമിഷം താണു, മൈഥിലി അജയനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു, അച്ഛൻ തന്നെ മഹേഷിനു വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുക്കാൻ താല്പര്യമുണ്ടെന്ന കാര്യം! അജയ്ക്ക് മഹേഷിനെ ഒന്ന് നേരിട്ട് കാണാൻ പറ്റുമോ എന്നവൾ ചോദിക്കുമ്പോ, ജോലി തിരക്കിന്റെ ഇടയിൽ വൈകാതെ കാണാമെന്നു അജയ് പറയുകയുണ്ടായി. പക്ഷെ മഹേഷ് അതിനു മുൻപേ അജയുടെ മുന്നിലേക്കെത്തുകയായിരുന്നു.

“എന്താ കോൾഡ് ആണോ…”

“ആഹ് ചെറിയ കോൾഡ് ഉണ്ട്, ചെറിയ മഴ കൊണ്ടപ്പോ പറ്റീതാ…”

“മൈഥിലി….”

“ആഹ് അവളെന്നോട് പറഞ്ഞായിരുന്നു….”

“എനിക്കറിയാം അജയന്റെ അവസ്‌ഥ! പക്ഷെ…..എന്റെ മോൾക്ക് മറ്റൊരു അമ്മയെ ഞാൻ കണ്ടെത്തുക എന്ന് വെച്ചാൽ, ഈയൊരവസ്‌ഥയിൽ…..”

“അതൊക്കെ നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നമാണ്! എനിക്ക് മൈഥിലിയെ വേണം….”

“അജയ്, ഞാൻ നിനക്ക് ഉറപ്പു തരാം, മൈഥിലിയെ ഞാൻ തൊടില്ല! ഇവിടെ അവളുടെ അച്ഛന്റെ നിർബന്ധത്തിനു ഒരു രെജിസ്റ്റർ മാരേജ് ചെയ്യണം

എന്നാണ്…..എനിക്കതിനൊന്നും താല്പര്യമില്ല! എന്നാലും…..”

“മിസ്റ്റർ, നിങ്ങളൊന്തൊക്കെ ന്യായം പറഞ്ഞാലും മൈഥിലിയെ ഞാൻ തരില്ല!”

“അതിലെനിക്ക് നിന്റെ സമ്മതം വേണ്ടെങ്കിലോ????”

അജയന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം മഹേഷിന്റെ പിടി മുറുകി. “നിന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു നീ തന്നെ നിനക്ക് എതിർപ്പൊന്നുമില്ലെന്നു പറയിപ്പിക്കാൻ ആണ് ഞാൻ വന്നത്…”

“ഏർ …എർ…..” അജയ് കുതറുമ്പോ മഹേഷ് അവനെ ചുവരോട് ചേർത്ത് നിർത്തി അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി കൂസാതെ പറഞ്ഞു.

“നീയിപ്പോ ഇത് മൈഥിലിയോട് പറഞ്ഞാലും, അവളത് വിശ്വസിക്കില്ല…ഈ വിവാഹത്തിൽ നിന്നും അവളെ പിന് തെറിപ്പിക്കാൻ നീ തന്നെ ഉണ്ടാകുന്ന കുക്കഡ് അപ്പ് സ്റ്റോറി ആണെന്നെ അവൾ കരുതൂ….അപ്പോഴേക്കും അവളെന്റെ കുണ്ണയിൽ കിടന്നു പിടയുന്നുണ്ടാകും……”

അജയെ ഒരു നിമിഷം പൊക്കി നിലത്തേക്ക് ഇട്ടുകൊണ്ട് മഹേഷ് ഒരു കാൽ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്നെ അമർത്താൻ ഒരുങ്ങി.

“കണ്ടല്ലോ…എന്റെ ഊക്ക്!!! അവളുടെ മേലെ ഞാനിത് എടുത്താൽ ഉണ്ടാലോ, അവൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് എന്റെ അടിയിൽ കിടന്നു സുഖിച്ചു പിടയും, പിന്നെ ഒരിക്കലും അവൾ നിന്നെ ഓർക്കില്ല!!!!

നിർത്തിയും കുനിച്ചും കിടത്തിയും കയ്യിലെടുത്തും നിന്റെ മൈഥിലിയെ ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെ സുഖിക്കാമോ അതുപോലെയൊക്കെ സുഖിക്കാൻ പോവുകയാണ്…..”

അജയ് നിലത്തുകിടന്നു കൊണ്ട് മഹേഷിന്റെ ബലിഷ്ഠമേറിയ കാലിൽ പിടിച്ചപ്പോൾ അത് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമര്ന്നുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്നാലു തവണ നിർത്താതെ അജയ് ചുമച്ചതും മഹേഷ് ബൂട്സ് ഇട്ട അവന്റെ കാലുകൾ നെഞ്ചിൽ നിന്നുമെടുത്തുകൊണ്ട് വാതിൽ കൊട്ടിയടച്ചു പുറത്തേക്ക് നടന്നു. മഹേഷിനെ നോക്കുമ്പോ അവന്റെ നിഴൽ ഇരുളിൽ മാഞ്ഞുപോകുന്നതവൻ കണ്ടു നിന്നു.

11-February-2016 10:30AM

Kaloor Bus Stand, Kochi

“ഇന്നെന്തേ പൊട്ടു വെക്കാഞ്ഞേ….”

“മുടി കെട്ടാതെ വിരിച്ചിടമായിരുന്നില്ലേ ?”

“ഈ ചുരിദാർ നല്ല ചേർച്ചയുണ്ട് ട്ടോ…”

മൈഥിലിയുടെ പിറകിൽ നിന്നും അജയ് ആരോടോ എന്ന പോലെ, പറയുമ്പോ സുബ്ഹ്മണ്യം അയ്യരുടെ തൊട്ടടുത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് മൈഥിലി അച്ഛൻ കേൾക്കുമോ എന്ന പേടിയോടെ, ഇടയ്ക്കിടെ അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷെ അയ്യർ, ആ സമയം പാലക്കാട്ടേക്കുള്ള ബസ് വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നത് കൊണ്ട് അജയ് പറയുന്നത് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചില്ല!

“മൈഥിലീ, ദേ ബസ് വന്നൂ….”

മൈഥിലി അച്ഛന്റെയൊപ്പം ബസിൽ കയറികൊണ്ട്, സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു, അജയുടെ പാവം പിടിച്ച മുഖം അവളൊരു വട്ടം കൂടെ കാണാൻ അച്ഛനറിയാതെ ഒന്ന് നോക്കാൻ ഒത്തിരി പാടുപെട്ടു. കണ്ടക്ടർ റ്റിക്ക്റ്റ് എന്ന് ചോദിച്ച ഗ്യാപ്പിൽ മൈഥിലി അജയനെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചതും, അജയ് തുള്ളിച്ചാടികൊണ്ട് അവന്റെ ബൈക്കിൽ കയറി ആക്സിലറേറ്റർ കൂട്ടി.

11-February-2035 10:30AM

Technische Universität Women Hostel, München, Germany.

“കണ്മണീ, നിനക്കൊരാളെ ഞാൻ പരിചയപ്പെടുത്തി തരാം”

“ആഹ്, ആരാടീ….”

“ഇത് അഡ്രിയാന, ഇവളാണ് നമ്മുടെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ടോപ്പേർ, നീ ഇവളുടെ റൂമിലേക്ക് ഒന്ന് പോയി നോക്കിയേ….നീയന്നു പറഞ്ഞില്ലെ നൈറ്റ് ഒരു തിയറി, ഇവളും അതിലാണ് P.hd ചെയ്തേക്കുന്നത്, അതോണ്ട് നിനക്ക് ഇതേക്കുറിച്ചു കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ ഇവൾ ഹെല്പ് ഫുൾ ആയിരിക്കും… പിന്നെ അവളൊരു റഷ്യൻ ആണ്, എങ്കിലും ഇംഗ്ളീഷ് ഒക്കെ അറിയാമായിരിക്കും കേട്ടോ…..”

10-January-2019 2:30AM

Sunrise Hospital, Kakkanad, Kochi

“ആൺകുഞ്ഞാണ്‌…..”

മഹേഷ് കുഞ്ഞിനെ കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങിക്കുമ്പോ അത് നിർത്താതെ കരച്ചിലായിരുന്നു. മൈഥിലിയെ നോക്കുമ്പോ അവൾ ക്ഷീണത്താൽ കണ്ണുകൾ പാതി അടച്ചുകൊണ്ട് മഹേഷിനെ നോക്കി ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. നോർമൽ ഡെലിവറി ആണെങ്കിലും, ചെറിയ കൊംബ്ലെക്സിസിറ്റി ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഒരാഴ്ചയോളം റസ്റ്റ് എടുത്ത ശേഷം പോയാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മൈഥിലിയുടെ അരികെ, 4 വയസ്കാരി കണ്മണിയോടപ്പം, മഹേഷ് ആ കൈക്കുഞ്ഞിനെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു.

2-June-2035 11:30PM

Technische Universität Women Hostel, München, Germany.

വീട്ടിലെ ചെറിയ ലാബ് സെറ്റപ്പിൽ, പലതരം സെൻസറുകളും ഡീപ് മെമ്മറി എക്സ്സ്ട്രക്ഷൻ ഡിവൈസുകളും കണ്ണെക്ട ചെയ്യപെട്ടുകൊണ്ട് കണ്മണി മയക്കത്തിൽ നിന്നും പൂർണ്ണ നഗ്‌നനായി ഉണർന്നു. അവളുടെ അടുത്ത് അഡ്രിയാനയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചൂട് കോഫീ കൊടുത്തുകൊണ്ട് അഡ്രിയാന സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.

“എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനേ പറ്റുന്നില്ല, അഡ്രിയാന, നീയാദ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ നമുക്ക് സബ്‌കോൺഷ്യസ് മൈൻഡിൽ നിന്നും മെമ്മറി ഏക്സ്ട്രാക്റ്റ് ചെയ്യും പറ്റുമെന്നേ വിചാരിച്ചുള്ളു… ഇതിപ്പോ…”

“നിനക്ക് ഒരു വയ്സു മുതലുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഈ ഫ്ലാഷ് ഡ്രൈവിലുണ്ട് കണ്മണീ…

7 മണിക്കൂറോളം സെഡേഷൻ ആയിരുന്നു.

ഒരു സമയത്തു അത് ബ്രെക്ക് ആവുകയും ചെയ്തു”

“എത്രവയസിൽ ആയിരിക്കുമ്പോ?! ചാനെൽ ബ്രെക്ക് ആയെ.”

“രണ്ട്‌!!!!”

“അതെന്താ അങ്ങനെ…?”

“ആ സ്റ്റേജിലെ മെമറിക്ക് ഇപ്പോഴും എന്തോ ഒരു ട്രോമാ ഉണ്ട്.!”

“എന്നിട്ടത് എക്സട്രാക്ഷൻ കംപ്ലീറ്റ് ആയോ!”

“ആയി, പക്ഷെ നീയിപ്പൊ അത് കാണണ്ട കണ്മണീ…”

“WHY?!!!!!!”

Leave a Reply

Your email address will not be published.