ചാരു എന്റെ അമ്മയും കാമുകിയും

എല്ലാവർക്കും സുഖമാണെന്ന് കരുതുന്നു. എനിക്കും സുഖമാണ്. KK യിലെ എന്റെ ആദ്യത്തെ കഥയാണ് തെറ്റ് കുറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാവാം ഇഷ്ട്ടപെട്ടാൽ ❤️ ലൈക്കുകൾ തന്ന് നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുക ….. എന്നെ ഈ കഥ എഴുതാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച അഥവാ പ്രേരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്റെ നൻപൻ ആയ ലല്ലുവിന് 💛 ഒരായിരം നന്ദി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തുടങ്ങുന്നു.

കഥ നിഷിദ്ധമാണ്…. അതിനാൽ ഇഷ്ട്ടമുള്ളവർ മാത്രം വായിക്കണം എന്നഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു….!!

[കഥയെ കഥയായി മാത്രം കണ്ട് സ്വന്തം ബന്ധങ്ങൾക്ക് വില നൽകുക.]

🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸

ചാരു എന്റെ അമ്മയും കാമുകിയും
 Charu Ente Ammayum Kaamukiyum | Author : XEROX

🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸

“കണ്ണാ ഞാൻ വേറെ കല്യാണം കഴിക്കട്ടെ… ”

ഇയ്യൊരു ചോദ്യം കേട്ടാണ് ഞാൻ ഞെട്ടി ഉണരുന്നത്. ചുറ്റും നോക്കി ആരെയും കാണുന്നില്ല. ക്ലോക്കിൽ സമയം 2 മണി ആവുന്നേ ഉള്ളു.

“സ്വപ്‍നം ആയിരുന്നോ മൈര്…..”

ഞാൻ സ്വയം പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ബെഡ്ഢിനരികിലെ മേശയിൽ നിന്നും ജഗ്ഗെടുത് രണ്ട് കവിള് വെള്ളം കുടിച്ചു.

സ്വപ്‍നം ആയിരുന്നിട്ടുകൂടി ഞാൻ ഇങ്ങനെ പേടിച്ചിട്ടില്ല…. ആകെ മൊത്തം ഒരു മരവിപ്പ്.

അല്ല ഈ ചോദ്യം ഇന്നലെ രാത്രി ചാരു എന്നോട് ചോദിച്ചതല്ലേ എന്നിട്ട് അതിന് മറുപടിയായി ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.

തനിക്ക് പറയാമായിരുന്നു…. എന്നെ വിട്ട് പോവരുതെന്നും… ജീവനെക്കാളേറെ സ്നേഹിക്കുന്നെന്നും…. എന്നാൽ അങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ പിന്നെ ചാരു എന്നെ വെറുക്കില്ലേ…. ആഹ് അമ്മ മനസ്സിന് അത്‌ താങ്ങാനാവുമോ…..അല്ല താനെന്തിനാണ് അങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിക്കുന്നത്…. ചാരു കല്യാണം കഴിക്കുന്നതിൽ ഏറ്റവും നിർബന്ധിച്ചിരുന്നത് താനല്ലേ… എന്നിട്ടും ഞാൻ എന്തിനാണ് ഒരു മൂളലിൽ അതിന് മറുപടി നൽകിയത്..

ഞാൻ ബെഡിൽ തലയ്ക്കു കയ്യും കൊടുത്ത് കിടന്നുകൊണ്ട് ആലോചിച്ചു.

ചിന്തകൾ ഫീനിക്സ് പക്ഷി കണക്കെ പറന്നുയർന്നു…..

🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸

ഞാൻ സിദ്ധാർഥ് ശങ്കർ…. ഇപ്പൊ ഡിഗ്രീ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ ചൊറിയും കുത്തി ഇരിക്കുന്നു.ബിടെക് ആയിരുന്നു.. Marine engineering.നേവിയിൽ കേറണമെന്ന ആഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ marine engineering തിരഞ്ഞെടുത്തത്. 21 വയസ്സായി.എന്തായാലും ഇനി കൊറച്ച് കാലം വിശ്രമിക്കാം എന്ന ഒരു ഇതിലാണ് ഞാൻ വീട്ടിൽ തന്നെ കൂടിയത്. എന്നാൽ ആഹ് ഒരു ഒറ്റ കാര്യത്തിലാണ് ഞാനും എന്റെ മാതാശ്രീയും തമ്മിൽ ഉടക്ക്. ചാരുലത എന്നാണ് പോരാളിയുടെ പേര്. ചാരുലത ശങ്കർ.ഞാൻ ചുരുക്കി ചാരു എന്ന് വിളിക്കും.ഇപ്പൊ ഹൈ സ്കൂൾ ടീച്ചർ ആയി ജോലി ചെയ്യുന്നു. എന്റെ ആറാം വയസ്സിലാണ് അച്ഛൻ മരിക്കുന്നത്. അച്ഛൻ പട്ടാളത്തിലായിരുന്നു. അതിർത്തിയിൽ വച്ച് ഉണ്ടായ സ്ഫോടനത്തിൽ അച്ഛൻ ഞങ്ങളെ തനിച്ചാക്കി പോയി. അനാഥനായ അച്ഛൻ അമ്മയുമായി ഒളിച്ചോടുമ്പോൾ ആകെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യം മാത്രമാണ്. അതിനാൽ തന്നെ അമ്മയുടെ സഹോദരങ്ങളും ബന്ധുക്കളും പിന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടില്ല.ഏതാണ്ട് 7 വർഷത്തോളം അച്ഛൻ പട്ടാളത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു. എന്നാൽ അത്ഭുതം എന്തന്നാൽ ചാരു എന്നെ പ്രസവിച്ചത് പത്തൊമ്പതാം വയസ്സിൽ ആണ്…. അവരുടെ ഒളിച്ചോട്ടം വിപ്ലവകരമായ ഒന്നായിരുന്നു.എന്നിരുന്നിട്ടും തളരാതെ അവർ പോരാടി.എന്റെ ജനനശേഷമാണ് ചാരു ഡിഗ്രീ ഒക്കെ പഠിക്കാനായി പോകുന്നത്.40 വയസ്സായിട്ടും കണ്ടാൽ എന്റെ ചേച്ചിയെ പോലെയായിരുന്നു ചാരുവിന്റെ ശരീരവും പ്രകൃതവും. കാരണം.. പുള്ളിക്കാരി കൊറച്ച് സൗന്ദര്യ ബോധമുള്ള കൂട്ടത്തിൽ ആഹ്ണ്. ദിവസവും ജോഗിങ്ങിനൊക്കെ പോകും. പിന്നെ ആഴ്ചയിൽ ഒരു ദിവസം ബ്യൂട്ടി പാർലറിലും..

ആഹ് നുണക്കുഴി വിരിയുന്ന കവിളും….. എപ്പോഴും ഈർപ്പം തങ്ങി നിൽക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും….. കറുത്ത മഷികളാൽ എഴുതിയ കരിങ്കൂവള മിഴികളും…. നിതംബം വരെ മുട്ടുന്ന കാർകൂന്തലും… വിരിഞ്ഞ മാറും… ആടിയുലയുന്ന പിന്നഴകും കണ്ടാൽ ഏതൊരു റീഷ്യശൃംഗന്റെയും തപസ്സിളകുമായിരുന്നു….. എന്നിരുന്നിട്ടും അമ്മയെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ കണ്ടിരുന്ന ഒരു മനസ്സ് എനിക്കില്ലായിരുന്നു…..എന്നാൽ,,,

കോളേജിൽ നിരവധി സ്ത്രീകൾ പ്രണയഭ്യർത്ഥന നടത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും താൻ അതിൽ നിന്നെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞു മാറിയതിനു കാരണം ഇന്നും അവ്യെക്തമാണ്….. ഒരുപക്ഷെ തന്നിൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ടെകിൽ അതെന്നും ചാരു മാത്രമായിരുന്നു…. ആഹ് ഒരു ചിന്ത കാരണമാണോ താൻ പ്രണയഭ്യർത്ഥനകൾ നിരസിച്ചത് എന്നും ഞാൻ ഓർക്കാതിരുന്നിട്ടില്ല…. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഈ സിദ്ധാർഥ് ജീവിക്കുന്നത് ചാരുവിന് വേണ്ടിയാണ്…. അഹ് മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി എന്നും നിലനിർത്താൻ വേണ്ടി……

🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸

അമ്മക്ക് മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിൽ താൽപ്പര്യം ആഹ്ണെങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ……ചാരുവിന്റെ സന്തോഷത്തിനുവേണ്ടിയല്ലേ താൻ ജീവിക്കുന്നത്…

അപ്പോഴും നീ നിന്റെ കാര്യം മറക്കുന്നു സിദ്ധാർഥ് !!!!

തലയുടെ മറ്റൊരു സൈഡിൽ നിന്നും അപശ്രുതി പോലെ അത്‌ അലകളായി മുഴങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു…. ഒരുപക്ഷെ താൻ തന്റെ ചാരുവിനെ പ്രണയിച്ചിരുന്നോ…. എന്നാൽ തന്നിൽ അങ്ങനെ ഒരു ചിന്ത ഇത്രയും കാലമായിട്ടും ഉണ്ടായിട്ടില്ല…… ഒരുപക്ഷെ തന്റെ കൂടെ ചാരു എന്നും ഉണ്ടാവും എന്ന തോന്നലാണോ അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ നിർബന്ധിതനാവാതെ ഇരുന്നത്.താൻ കുറച്ച് കാലം മുമ്പ് വരെ ചാരുവിനെ മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിക്കാനായി നിർബന്ധിച്ചിരുന്നു…. ഇനി തന്നെ മറന്ന് മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിക്കില്ല എന്ന തോന്നലാണോ അങ്ങനെ പറയാൻ തന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

ചിന്തകൾ വീണ്ടും കാടുകൾ കേറി പോയപ്പോൾ എപ്പഴോ ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.

🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸

“”…..കണ്ണാ…..””

ചാരുവിന്റെ മധുരമുള്ള വിളി കേട്ടാണ് കണ്ണ് തുറക്കുന്നത്..

മുന്നിൽ കുളിച്ചൊരുങ്ങി നിൽപ്പാണ് കക്ഷി. അത്‌ ചാരുവിൽ നിന്നും വമിക്കുന്ന പിയേഴ്‌സ് സോപ്പിന്റെ സുഗന്ധത്തിൽ നിന്നും എനിക്ക് മനസിലായി. എന്നിരുന്നിട്ടും കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി ആഹ് മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല…..

ഞാൻ നിലത്തേക്ക് തന്നെ കുറച്ച് നേരം കൂടി നോക്കി ഇരുന്നു.

“കണ്ണാ എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ച് സംസാരിക്കാൻ ഇണ്ട്…. നീ ഫ്രഷായി വാ”

ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചാരു ഡോർ അടച്ച് പൊറത്തേക്ക് പോയി. ഇനി എന്നോടെന്താ ചാരുവിന് പറയാനൊള്ളെ…. ഞാൻ വഴി മാറി കൊടുക്കണം എന്നാണോ….ഛെ…!! ഇത്രക്ക് അധപദിച്ചു പോയോ ഞാൻ..

എന്നെ സ്വന്തം ജീവനെക്കാളേറെ സ്നേഹിക്കുന്ന ചരുവിനെക്കുറിച്ചാണോ താൻ ഈ പറയുന്നത്.

വീണ്ടും ആലോചനകൾ കൊടുമുടി കയറിയപ്പോൾ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ഫ്രഷായി ഒരു ചുവന്ന ടി -ഷർട്ടും കറുപ്പ് പാന്റും ഇട്ട് താഴേക്ക് ചെന്നു.

നെഞ്ച് പട പടാ ഇടിക്കുന്നത് അറിയുന്നുണ്ട്. കൈ കാലുകൾ ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത പോലെ വിറയ്ക്കുന്നു. തനിക്കെന്താണ് പറ്റിയത്…. ഇനി ചാരു തന്നെ വിട്ട് പോവുമോ… അത്‌ പറയാനാണോ എന്നോട് ചെല്ലാനായി പറഞ്ഞത്…..

ചിന്തകൾ വീണ്ടും ചിന്തിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത അത്രയും എത്തിയപ്പോൾ തലക്ക് രണ്ട് ഇടിയും കൊടുത്ത് ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.

എന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചെന്നോണം ചാരു അവിടെ ഒരു സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നിണ്ട്.

എന്നെ പോലെ തന്നെ ഒരു ചുവന്ന സാരിയാണ് വേഷം…. എന്നെ കണ്ടതും ആഹ് നുണക്കുഴികൾ വിരിഞ്ഞു…. ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരു തരം വശ്യമായ ചിരി ആഹ് മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു.ആഹ് നോട്ടം എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് എത്തിയതും ഞാൻ നോട്ടം പെട്ടന്ന് മാറ്റി….

“കണ്ണാ…. ഇവടെ വന്നിരിക്ക് ”

ചാരുവിന്റെ തേനൂറും മധുരമുള്ള വിളിയിൽ എന്റെ കാലുകൾ എന്ത്രം കണക്കെ ചലിച്ചു. ഞാൻ ചാരുവിന് അരികിലായ് സോഫയിൽ ഇരുന്നു.

ആഹ് ശരീരത്തിൽ നിന്നും വമിക്കുന്ന ഗന്ധം എന്റെ സിരകളിൽ ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത ഒരുതരം അനുഭൂതി ഉണർത്തി.

ചാരുവിന്റെ തുടകൾ എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉരുമ്മിയത്തും മിന്നൽ പിണർ കണക്കെ ഒരു വിറയൽ ശരീരമാകമാനം പിടിച്ചുലച്ചു. എന്നിരുന്നിട്ടും ഞാൻ സംയമനം പാലിച്ചു…. എനിക്കെന്താണ് പറ്റുന്നത് എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിക്കാതിരുന്നില്ല…..!!!

ആഹ് മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ എന്തോ ഒരു മടിപോലെ തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഞാൻ നിലത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.

“കണ്ണാ….അമ്മയിന്നലെ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ “

ചാരു എന്നിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നുകൊണ്ട് തിരക്കി…..ഇന്നലത്തെ കല്യാണ കാര്യമാണ് പറയാൻ പോകുന്നതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി..

“മ്മ്….. ”

എനിക്കതിന് മൂളാൻ മാത്രമേ കഴിഞ്ഞുള്ളു.

“എന്ത് മ്മ് ന്ന്…. നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ. ”

ചാരു എന്നോട് വീണ്ടും തിരക്കി. എന്നാൽ ഇപ്രാവിശ്യം ആഹ് ചോദ്യത്തിൽ ഒരു തരം കുസൃതിയും ചിരിയും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“ചാരു പറഞ്ഞോ ഞാൻ കേൾക്കുന്നുണ്ട് ”

ഞാൻ എന്റെ നിലപാട് വ്യക്തമാക്കി.

“എടാ… എന്റെ കൂടെ വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്ന വിവേക് സാറിനെ നിനക്കറിയില്ലേ….പുള്ളിയാണ് എന്നോട് വിവാഹം കഴിച്ചോട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചത്…..”

ചാരു കുറച്ചാവേശത്തോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞു. വിവേക് സാറോ… അതേത് സാധനം …? ഞാൻ സ്വയം മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു. ചാരുവിന്റെ ഇത്രയും കാലത്തെ സ്കൂൾ ബന്ധത്തിൽ നിന്നും അങ്ങനെ ഒരു പേര് ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ലല്ലോ….. ചെലപ്പോ പുതുതായി ജോയിൻ ചെയ്തതായിരിക്കും…..ഇനി ആരാണെങ്കിലും തനിക്കെന്താ…. ചാരുവിന് അയാളെ ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ വിവാഹം കഴിച്ചോട്ടെ… താൻ ഒരു കാരണവശാലും എതിർക്കാൻ പാടില്ല…!

“കണ്ണാ നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ ?”

ചാരു വീണ്ടും എന്നോട് തിരക്കി എന്നാൽ ഇപ്രാവിശ്യം കുറച്ച് ദേഷ്യം ആഹ് വാക്കുകളിൽ ഉണ്ട്.

“മ്മ്… ചാരുവിന് അയാളെ ഇഷ്ടമാണോ?”

അത് മാത്രമേ എനിക്ക് തിരിച്ച് ചോദിക്കാൻ ആയുള്ളൂ. ഞാൻ മുഖമുയർത്തി തന്നെയാണ് അത്‌ ചോദിച്ചത്. എന്നാൽ എന്റെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.

“മ്മ്… എനിക്കിഷ്ട്ടാ !!

ചാരു നാണം കലർന്ന ചിരിയോടെ എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി കൊണ്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആഹ് മുഖത്തവിടിവിടെയായി സംശയങ്ങൾ നിറയുന്നത് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. എന്നാൽ അതെന്തിനാണെന്ന് ആലോചിക്കാൻ ഉള്ള മനസ്സൊന്നും എനിക്കുണ്ടായില്ല. ചാരു എന്നെ തനിച്ചാക്കി പോകാൻ പോവുന്നു എന്ന ചിന്ത തലയിൽ മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു. കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്നതുപോലെ തോന്നിയ നിമിഷം….!!! എന്റെ കൈ താനേ നെഞ്ചിൽ വന്ന് തൊട്ട് നോക്കി….. ഹൃദയം മിടിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് വരെ സംശയം തോന്നി…. ദൈവമേ ചാരു..!!!

മനസ്സിന്റെ ഏതോ ഒരു കോണിൽ നിന്നും നെഞ്ചുരുകിയുള്ള വിളി ശരീരമാസകലം വിറയല് പോലെ തോന്നി….

“”അല്ല നീയെന്തിനാ മൈരേ വിഷമിക്കുന്നെ…..ചാരു കല്യാണം കഴിക്കട്ടെ…… അതല്ലേ നീയും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത് “”

വീണ്ടും അപശ്രുതി പോലെ ആഹ് വാക്കുകൾ തലയുടെ അങ്ങേ വശം മുതൽ ഇങ്ങേ വശം വരെ അലയടിച്ച് പോയപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒറ്റ ഒരു ചിന്ത മാത്രമേ ഉടലെടുത്തിരുന്നുള്ളു….

“”ചാരു എന്റെ അമ്മയാണ്…. ആഹ് അമ്മ മനസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തോ അതാണ് തന്റെ സന്തോഷവും….””

“അപ്പോഴും നീ സിദ്ധാർഥ്…. നീ എന്ത് ചെയ്യും….???

“ഇല്ല…. ഞാൻ എന്തിനാണ് വിഷമിക്കുന്നത് ചാരു കല്യാണം കഴിക്കണം അതാണ് നല്ലത്..”

ചിന്തകൾ എവറസ്റ്റ് കയറിയപ്പോൾ അതിനെ അടിച്ചമർത്താൻ ആഹ് വാക്കുകൾ ഞാൻ പാകപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

അതോടെ ഞാൻ സോഫയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു.റൂമിൽ എത്തിയിട്ടും മനസ്സിൽ ചാരുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ ഉടലെടുത്തപ്പോൾ ഞാൻ അതിനെ മറക്കാൻ എന്നോണം എന്റെ വർക്ക്‌ ഔട്ട്‌ റൂമിലേക്ക് കേറി. ദേഷ്യം വന്നാലും സങ്കടം വന്നാലും ഇനി ബോറടിക്കുവാണേലും ഞാൻ എന്റെ സമയം ചിലവഴിക്കുന്നത് ശരീരം മെച്ചപ്പെടുത്താനാണ്. എന്നോ തുടങ്ങിയ ഒരു ഇത്… ഇന്നും ശീലമായി മാറിയിരിക്കുന്നു… അതിന്റെ അടയാളമെന്നോണം ശരീരത്തിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങളും വലുതാണ്….

അങ്ങനെ ഒരു മണിക്കൂറോളം ഞാൻ വർക്ക്‌ ഔട്ട്‌ റൂമിൽ ചിലവഴിച്ചു. വയറ് തന്തക്ക് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ താഴേക്ക് ചെന്നു.

ചാരു തന്റെ അമ്മയാണ്….. അതിനാൽ ഇനി ഞാൻ പഴയ ഞാനായി തന്നെ ഇരുന്നാൽ മതി…

കണ്ണാടിക്ക് മുമ്പിൽ അരക്ക് മുകളിലോട്ട് അർദ്ധ നഗ്നനായി നിന്നപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രെതിക്ജ്ഞ കൂടെ എന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചു.

സ്റ്റെപ്പുകളിറങ്ങി താഴെ എത്തുമ്പോൾ എന്നെ തന്നെ തുറിച്ച് നോക്കുന്ന ചാരുവിനെ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം നിർവികാരനായി നോക്കി…. എന്നാൽ ആഹ് നോട്ടം എന്റെ ഉറച്ച ശരീരത്തിലേക്കാണ് എന്ന് തോന്നിയ നിമിഷം എന്നിൽ ഒരു തരം നാണം ഉടലെടുത്തു…..

എന്താ ചാരു……!!

വിയർപ്പ് തുടക്കാൻ ഞാനെടുത്ത ടൗവ്വൽ കൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിനെ മറച്ച് ചോദിച്ചു….

അപ്പോഴേക്കും ചാരു സ്വബോധത്തിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു…..

“”അ….. അത്‌…. കണ്ണാ നീ ഇരിക്ക് ഞാൻ കഴിക്കാൻ എടുക്കാം. ”

ജാള്യത കാരണം അപ്പൊ വന്ന വാക്കുകൾ തട്ടി വിട്ടുകൊണ്ട് ചാരു വേഗം അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ആഹ് പോക്ക് നോക്കി…. രണ്ട് നിതംബങ്ങളിലും മെടഞ്ഞിട്ട മുടികെട്ട് വന്നിടിക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ നല്ല ശേലാണ്….. ആഹ് മുടി എങ്കിലും ആയാൽ മതിയായിരുന്നു…. കണ്ടിട്ട് സഹിക്കാൻ വയ്യ…. അവിടെ എന്റെ മുഖമിട്ടുരക്കാൻ എനിക്ക് കൊതിയായി….. ഞാൻ എന്റെ നാക്ക് കടിച്ച് കൊണ്ട് അതിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി…..

ഏതോ ഉൾ വിളിയാൽ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നിരുന്ന ചാരു തിരിഞ്ഞ് നോക്കി….. കണ്ടതോ….!!! ഞാൻ ചാരുന്റെ ബാക്കും നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നത്…..

ഛെ മോശായിപ്പോയി…!!

ഞാൻ പൊടുന്നനെ മുഖം തിരിച്ചു…. എന്നിട്ടും എന്റെ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ ചാരുവിനെ തേടി എന്നോണം നീങ്ങി.

പക്ഷെ ഞാൻ ആഹ് സമയം ചാരുവിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചത് ഒരു തുറിച്ച് നോട്ടമാണ്…. എന്നാൽ എനിക്ക് കിട്ടിയതോ…. ആരെയും മയക്കുന്ന ആഹ് വശ്യമായ പാൽപ്പല്ലുകൾ കാട്ടിയുള്ള ചിരി…. 

അതെന്നിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം പകർന്നുനൽകി….

“അത്‌ നിന്റെ അമ്മയാണ് സിദ്ധാർഥ് ”

ദൈവ വചനം പോലെ ആഹ് വാക്കുകൾ കാതിൽ പതിച്ചതും ഞാൻ എന്നെ തന്നെ ശപിച്ചു. സ്വന്തം അമ്മയുടെ ശരീരം നോക്കി വെള്ളമിറക്കിയവൻ…. ഛെ… ഞാനെന്താ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിക്കുന്നത്… ചാരു ഇത്ര കാലം കൂടെ ഉണ്ടായിട്ടും എനിക്കങ്ങനെ ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ലല്ലോ…..അല്ല ചാരു എന്തിനാ ചിരിച്ചത്…. മൈര് ഒന്നും മനസിലാവുന്നില്ലല്ലോ…

ആഹ് എന്തേലും ആവട്ടെ…. ആദ്യം വല്ലോം കഴിക്കാം.. ന്നിട്ടല്ലേ ബാക്കി..

ഫുഡ്‌ മുക്ക്യം ബിഗിലെ…..!!

ഞാൻ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നാൽ നിരവധി സംശയങ്ങളുമായി ഭക്ഷണ മേശമേൽ പോയിരുന്നു…

അപ്പോഴേക്കും ചാരു നല്ല ആവി പറക്കുന്ന പുട്ടും, കടലക്കറിയും ആയെത്തി..

അമ്പോ ഇന്ന് പൊളിക്കും… എന്റെ ഏറ്റവും ഇഷ്ട്ടപെട്ട ബ്രേക്ഫാസ്റ്റാണ്… അത്‌ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ എന്റെ മുഖം അഞ്ഞൂറിന്റെ ബൾബ് കണക്കെ വെട്ടി തിളങ്ങി….അത്‌ ചാരുവിന്റെ മുഖത്തും പ്രേതിഫലിച്ചുകൊണ്ട് ആഹ് ആളെ മയക്കുന്ന ചിരി പടർത്തി…എന്നിട്ട് എന്റെ അരികിലായി വന്നിരുന്നു..

“അല്ല ചാരു…. ഇന്നെന്താ പെട്ടന്നൊരു പുട്ടും കടലക്കറിയും…!

ഞാൻ ചാരുവിനെ സംശയത്തോടെ നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“അതെന്താ നിനക്ക് ഇഷ്ട്ടപെട്ടില്ലേ? എന്റെ ചോദ്യം ഇഷ്ടമാവാത്ത കൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു ചാരു ചെറിയ ദേഷ്യത്തോടെ എന്നോട് തിരക്കി..

ഹോ അപ്പൊ ഒന്ന് കാണണമായിരുന്നു… ആഹ് മുഖം മൊത്തം വലിഞ്ഞു മുറുകി…. മാൻപേട കണ്ണുകൾ നിശ്ചലമായ പോലെ… കവിളുകൾ ഒക്കെ ചുവന്ന്… ചുണ്ടുകൾ രണ്ടും ഒരു ഭാഗത്തേക്ക്‌ തിരിച്ച് ഇഷ്ട്ടമാകാത്തപോലെ…. ദൈവമേ ഇതെന്റെ അമ്മ അല്ലായിരുന്നേൽ ഞാൻ ഇപ്പൊ കേറി ആഹ് ചുണ്ടുകൾ കവർന്നേനെ….. എന്ന് എന്റെ അസുരൻ കുടിയിരിക്കുന്ന മനസ്സ് ആലോചിച്ചു…

“കണ്ണാ നീ എന്താലോചിക്കുവാ…!

എന്റെ മറുപടി ഒന്നും കേൾക്കാത്ത കൊണ്ടന്നെന്ന് തോന്നുന്നു ചാരു എന്നോട് തിരക്കി.

“ഏഹ്….ആഹ്… ഇഷ്ട്ടപെട്ടു ”

ആലോചനയിൽ മുഴുകിയ എന്റെ മനസ്സിനെ ശപിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ഞെട്ടി ഉണർന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ആരെ…? ”

ചാരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ എന്നോട് തിരക്കി. എന്നെ ഇട്ട് കളിപ്പിക്കുവാണ് പുള്ളിക്കാരി. ഹും…..

“”അത്‌…. പുട്ട്..!!

ഞാൻ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. അപ്പോഴും എന്നെ നോക്കി ഒരു ആക്കിയ ചിരിയാണ് ചാരു ….

“നിനക്കെന്താ അത്‌ പറയാൻ ഇത്ര മടി…?

ചാരു വീണ്ടും എന്നോട് ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു…. ഇതെന്താ പോലീസ് ചോദ്യം ചെയ്യലോ….. ഇനി ഇപ്പൊ എന്തോ പറയും…..ചാരുവിന്റെ ശരീരം മോഹിച്ചിരുന്നതാണെന്നോ…. ഹും….. ഇമ്പിടി പുളിക്കും…. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ….ആറടി നീളത്തിൽ ഒരു കുഴി എടുത്ത് എന്നെ തെക്കോട്ടെടുക്കണ്ട വരും….. അപ്പൊ പിന്നെ ചാരു അനാഥ ആവില്ലേ…. അല്ല അയിന് ചാരു തന്നെ അല്ലെ എന്നെ കൊന്ന് കുഴിച്ച് മൂടുന്നെ…..

ഏഹ്….. ഞാൻ എന്ത് മൈരാ ഈ ചിന്തിക്കുന്നേ… നോളൻ പോലും ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കില്ല…. പണ്ടാരം…..

ഞാൻ സ്വന്തം തലക്കിട്ട് കൊട്ടി…. മൈരേ ചുമ്മാ സീൻ ആക്കല്ലേ… മനസ്സിനോട് ഞാൻ തന്നെ പറഞ്ഞു….

“”ഓഹ്…. ഒന്നുല്ല ഇങ്ങള് പോക്കെ..””

ഇനിയും അവിടെ നിന്നാൽ പണി പാളും എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഞാൻ വേഗം കഴിച്ച് പാത്രങ്ങളുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു…. കൈയ്യും മുഖവും കഴുകി തിരികെ വഴുമ്പോഴും ചാരു ഇരുന്ന ഇടത്തിൽ തന്നെ ഇരുന്ന് എന്നെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കുന്നുണ്ട്…. ഇനിയും അവിടെ നിന്നാൽ ശെരിയാവില്ല…. അതോണ്ട് ഞാൻ നൈസ് ആയിട്ട് വലിയാൻ തീരുമാനിച്ചു….

“”കണ്ണാ ഒന്ന് നിന്നെ….. ഒരു കാര്യം കൂടെ പറയാൻ ഇണ്ട്..!!””

ഞാൻ മുകളിലേക്കുള്ള സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറവേ ചാരു എന്നോടായി പറഞ്ഞു…

“ദൈവമേ ഇനി എന്താണാവോ..?

ഞാൻ സ്വയം മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചോണ്ട് ചാരുവിനടുത്തേക്ക് നടന്നു….

“കണ്ണാ…. വിവേകും വീട്ടുകാരും ഞായറാഴ്ച ഒന്ന് വീട് വരെ വരുന്നിണ്ട്…!”

അത്‌ പറഞ്ഞത് മാത്രമേ എനിക്ക് ഓർമ്മ ഉള്ളു… എന്റെ ശരീരം നിശ്ചലം ആയി.

ചാരുവിനെ പെണ്ണുകാണാൻ വരുന്നു….!!

അപ്പൊ ഇനി കുറച്ച് കാലം കൂടെ ചാരു എന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ….. കല്യാണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞാൽ അയാൾ എന്റെ ചാരുവിനേം കൂട്ടി പോകും… ഞാൻ ഒരു പ്രായപൂർത്തി ആയ ആളല്ലേ, അതോണ്ട് എന്നെ കൊണ്ടോവേം ഇല്ല… അല്ല ഞാനെന്തിനാ അല്ലേലും അവർടെ കൂടെ പോണേ……അയിന് എന്റെ തന്ത ശങ്കർ മേനോൻ അല്ലാണ്ടാവണം…. അതിലും വലിയ സത്യം എന്തെന്നാൽ.. ചാരുവിനെ എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ മറ്റൊരാളുടെ കൂടെ കാണാൻ കഴിയില്ല എന്നുള്ളതാണ്…. ചാരു ഞാൻ എന്ത് തെറ്റാ ചെയ്തേ.. എന്നെ ഇങ്ങനെ വിയർപ്പുമുട്ടിക്കാൻ… എന്നെ വിട്ട് പോകാതിരുന്നൂടെ… എന്ന് മനസ്സ് പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടേലും നാവ് ഉരിയാടാൻ പൊന്തുന്നില്ല….

“ഏഹ്… എന്തിനാ.. ചാരു ?””

സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത ഞാൻ പതർച്ചയോടെ ചോദിച്ചു. കാര്യം അറിഞ്ഞിട്ടും എന്റെ വായിൽ നിന്ന് അങ്ങനെ ഒന്നാണ് വന്നത്..!

എന്നെ പെണ്ണുകാണാൻ..!

ചാരുവിന്റെ കുറുമ്പോടെയുള്ള മറുപടി എന്റെ ഹൃദയത്തെ കുത്തികീറുന്ന പോലെ തോന്നി….. നിന്ന നിപ്പിൽ തന്നെ അങ്ങ് മരിച്ച് പോയാൽ മതിയായിരുന്നു എന്ന് വരെ എന്റെ മനസ്സ് ചിന്തിച്ചു….!!

“അതെന്താ പെട്ടന്ന്..? ”

ഞാൻ വീണ്ടും ബോധം വീണ്ടെടുത് തിരക്കി.

“ഞാൻ നിന്റെ മറുപടിക്കായി കാത്ത് നിൽക്കുവായിരുന്നു……നിനക്ക് സമ്മതം ആയതോടെ ഞാൻ വീവേകേട്ടനെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു… അപ്പൊ ഏട്ടൻ പറഞ്ഞതാ ഞായറാഴ്ച വരാന്നും… വച്ച് താമസിപ്പിക്കേണ്ടന്നും..””

വിവേകേട്ടനോ ഇതൊക്കെ എപ്പോ…… ദൈവമേ നീ എന്നെ പരീക്ഷിക്കുവാണോ… ചാരു എന്നെ വിട്ട് പോകുവോ. പോയാൽ അന്ന് ഈ സിദ്ധാർഥ് മരിച്ചിരിക്കും ..!!!

ഛെ.. ഞാൻ ഇത് എന്ത് മൈരാ അലോയ്ക്കണേ.. അയിനും മാത്രം ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ലല്ലോ… ജസ്റ്റ്‌ ഒരു പെണ്ണുകാണൽ അല്ലെ… കണ്ടിട്ട് പോട്ടെ..!

അല്ല അയിന് വെറുതെ വന്ന് കണ്ടിട്ട് പോകാൻ ഇത് നിന്റെ കാമുകിയുടെ പെണ്ണുകാണൽ അല്ല കുണ്ണേ… ചാരുവിനും അയാൾക്കും പരസ്പരം ഇഷ്ട്ടപെട്ട സ്ഥിതിക്ക് അവർ വിവാഹം നടത്താൻ വേണ്ടി വരുന്നതാണ്… ഇങ്ങനെ ഒരു പോങ്ങൻ !

എന്റെ നല്ലവനായ ഉണ്ണി മനസ്സ് എന്നെ തന്നെ ചീത്ത പറയുവാണ്…. അല്ലേലും ഇതൊക്കെ കേട്ടാൽ ആർക്കായാലും ഒരെണ്ണം അങ്ങ് തരാൻ തോന്നും…. അമ്മാതിരി വേണ്ടാധീനം അല്ലെ ഞാൻ ചിന്തിക്കണേ….. നോളനെ ഒക്കെ സമ്മയ്ക്കണം…!!

” കണ്ണാ…. നിനക്കെന്താ പറ്റിയെ.. കണ്ണാ !”

ഞാൻ ആലോചനയിൽ മുഴുകി നിന്ന സമയം ചാരു എന്നോടായി തിരക്കി. അല്ലേലും ഈ ഇടയായി എനിക്ക് കൊറച്ച് കൂടുന്നുണ്ട് ആലോചന…. അതും ചാരുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ തന്നെയാണ് കൂടുതലും…ചാരുവിനെ നോക്കി ഒന്ന് നിർവികാരനായി നിക്കാൻ മാത്രമേ എനിക്കായൊള്ളു… എന്നിട്ടും ആഹ് മുഖത്ത് വിരിയുന്ന ഭാവങ്ങൾ എനിക്ക് പിടികിട്ടാത്ത വിധം വഴുതി കളിക്കുവാണ്……

Simply just fucking expressions !!

ഡാ ഡാ വേണ്ട !!…. കണ്ടോ അപ്പോത്തെക്കും അവൻ വേണ്ടാത്ത ഒക്കെ അലോയ്ച്ചുകൂട്ടി…

ഞാൻ സ്വയം മനസ്സിനോട് പറഞ്ഞ് ദേഷ്യപ്പെട്ടു…

“കണ്ണാ….. നീ എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ… നിനക്ക് ഞാൻ കല്യാണം കഴിക്കുന്നതിൽ എന്തേലും പ്രശ്നം ഇണ്ടോ..? ”

ചാരു സംശയത്തോടെയാണ് എന്നോട് ചോദിച്ചത്… കൂടാതെ ഇപ്പോൾ ആഹ് മുഖത്ത് വേറെ കുറേ ഭാവങ്ങളും മിന്നി മറയുന്നിണ്ട്… ദൈവമേ പെട്ടോ..!

“ഏയ്…. എനിക്കെന്ത് പ്രശ്നം… എനിക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളു.. ”

ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു… എന്നിട്ടും എന്റെ ശബ്ദം ഇടറി…

മ്മ്…

അമർത്തി ഒന്ന് മൂളിയതല്ലാതെ ചാരു ഒന്നും വേറെ പറഞ്ഞില്ല…..ഇനിയും അവിടെ നിന്നാൽ സീൻ കുളമാവും എന്ന് തോന്നിയത്കൊണ്ട് ഞാൻ നേരെ റൂമിലേക്ക് വച്ച് പിടിച്ചു.

“അപ്പൊ അവർ വന്നോട്ടെ ല്ലേ ?

സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറവേ ചാരു വീണ്ടും ചോദ്യം എടുത്തിട്ടു.

മ്മ്..

അതിനും എനിക്ക് മൂളാൻ മാത്രമേ കഴിഞ്ഞുള്ളു.. ഞാനെന്താ മൂങ്ങയോ ഇതിനും മാത്രം മൂളാൻ… അല്ലേൽ കോളേജിൽ ഒക്കെ പഠിക്കണ കാലത്ത് വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചോണ്ടിരുന്ന ഞാനാ…. ക്ലാസ്സിൽ ഇരുന്ന് സംസാരിച്ചേന് എത്ര get out വാങ്ങി…ഇപ്പൊ അണ്ടി പോയ അണ്ണാനെ പോലെ വാ തൊറക്കാതെ ഓരോന്നും ആലോയ്ച് കൂട്ടി…. ശെരിക്കും ഇങ്ങനെ പോയാൽ എന്നെ വല്ല മെന്റൽ ഹോസ്പിറ്റലിലും ആക്കേണ്ട വരും…എല്ലാത്തിനും കാരണം ചാരുവാണ്…!

ഞാനിപ്പോ എങ്ങനെ ചരുവിനോട് പറയും കല്യാണം കഴിക്കണ്ടാന്ന്… അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ ചെലപ്പോ ആഹ് മനസ്സ് വിഷമിക്കല്ലേ…. അതിലും നല്ലത് ഞാൻ എങ്ങോട്ടേലും മാറുന്നതാണ്….. ഇന്നിപ്പോ ബുധനാഴ്ചയാണ്…! ഞായറാഴ്ച അവർ പെണ്ണ്കാണാൻ വരും അതിന് മുന്നേ ഞാനിവിടം വിട്ട് എങ്ങോട്ടേലും പോണം… നിട്ട് ചടങ്ങൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് വരാം…. എനിക്കൊന്നും വയ്യ അങ്ങനെ സ്വന്തം അമ്മയെ അതും ഞാൻ ഈ ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന എന്റെ ചാരുവിനെ മറ്റൊരാളുടെ മുമ്പിൽ ഒരുങ്ങി കെട്ടി കാണാൻ…..

കുറെ നേരം ഞാൻ ബെഡ്‌ഡിൽ തന്നെ കിടന്നുകൊണ്ട് ചിന്തകളിൽ മുഴുകി.. പിന്നീടെപ്പഴോ ഉച്ചമയക്കത്തിലേക്ക് വീണു….

പിന്നെ എക്കുന്നത് വൈകിട്ട് നാല് മണി ആയപ്പോഴാണ്. കണ്ണും തിരുമ്മി എണീറ്റ എനിക്ക് എന്തോ ശരീരത്തിനൊക്കെ നല്ല ചൂട് പിടിക്കണ പോലെ തോന്നി…. നെറ്റിയിൽ തൊട്ട് നോക്കിയപ്പോ പൊള്ളുന്ന ചൂട്…. ആഹാ തിരിപതി ആയി…. എല്ലാം കൂടെ ഒരുമിച്ചാണല്ലോ !

ഞാൻ മെല്ലെ എണീറ്റ് നിക്കാൻ നോക്കി… കഴിയണില്ല.. കാലൊക്കെ വേച് പോവുന്ന പോലെ… മൊത്തം ഒരു ഫുൾ ജവാൻ അടിച്ച ഫീൽ…. ഇനി ഒരു രക്ഷയെ ഉള്ളു ചാരു…. ചാരു ആകുമ്പോ നല്ല ചുക്ക് കാപ്പി ഒക്കെ ഇട്ട് തരും…

ഞാൻ ഭിത്തിയിൽ കൂടെ പിടിച്ച് പിടിച്ച് സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി…. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് സൗണ്ട് ഒന്നും കേൾക്കുന്നില്ല ….. അപ്പൊ ചാരു റൂമിൽ കാണും…..

ഞാൻ പതിയെ റൂം ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി… ചാരു എന്ന് വിളിക്കാനുള്ള ശേഷി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ ആഹ് ശ്രെമം ഉപേക്ഷിച്ചു…

ചാരിയിട്ട വാതിൽ ഞാൻ പതിയെ തള്ളി….. എന്നാൽ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച്ച…. എന്റെ ശരീരം മാത്രം അല്ല മനസ്സും ഇല്ലാതാക്കി…. ദൈവമേ എന്റെ ചാരു എന്നെ ചതിച്ചു….!!!

[ഇപ്പൊ ഞാൻ ഇത്രയേ ഇടുന്നുള്ളു…. ഇഷ്ട്ടപെട്ടാൽ കമന്റ്‌ ഇടുക… എന്നിട്ട് ബാക്കി എഴുതിയ പോരെ എന്തിനാ വെറുതെ…]

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *